قیام امام حسین(ع) را به زمان و مکان محدود نکنیم!

قیام امام حسین(ع) را به زمان و مکان محدود نکنیم!



خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) – یادداشت روز

محمدحسین ساجدی‌نیا

«نهضت امام حسین(ع) برنامه‌ای برای چگونه زیستن و الگویی برای انتخاب بین دو گزینه عافیت‌طلبی و عدالت‌خواهی است. این نهضت گفتمانی عقلانی، منطقی و جهادی برای تبیین جریان مبارزه حق علیه باطل است. کربلا میدانی است که در یک سوی آن شیفتگان خدمت و راست‌قامتانی قرار دارند که مهم‌ترین رسالت خود را سوزندان ریشه‌های درخت جهالت و بَلاهت و نجات بشریت از قید اسارت و بردگی طاغوت می‌دانند و در سوی دیگر آن تشنگان قدرت و حکومت و سرسپردگان سفره پلید و پلشت دنیاپرستی بنی‌امیه و فتنه‌گران و آتش‌افروزان جنگ جمل، صفین و نهروان و بازماندگان سه حزب شکست‌خورده ناکثین، قاسطین و مارقین قرار گرفته‌اند.

قیام امام حسین(ع) زمینه‌سازی برای شکفتن غنچه‌های امید در بوستان انتظار و نوید حاکمیت عدالت بر پهن دشت گیتی است. عاشورا نیروی محرکه و پیشران اسلام و تابلوی راهنمای مدیران و کارگزاران حکومت و عدالت‌خواهان تاریخ است. عاشورا مکتبی است که در پی ایجاد فرهنگ مبتنی بر شرافت، کرامت انسانی و ترسیم‌گر قله عبودیت خالق متعال است. خلاصه کردن قیام اباعبدالله‌الحسین(ع) به تقویم تاریخ، بسنده کردن به ذکر مصائب اهل بیت و برپایی مجالس عزاداری، هرگز به تنهایی نمی‌تواند حقیقت این نهضت بزرگ و حماسه ماندگار تاریخ را به تصویر کشاند. محدود کردن نهضت عاشورا به زمان و مکان، جفایی بر تاریخ و نقش‌آفرینان این سرمایه اجتماعی و معنوی است.

رونمایی از چرایی و چگونگی هجرت امام حسین(ع) از مدینه به مکه و سپس به کربلا و بیانات ایشان در منازل مختلف، ترسیم‌گر منشور زندگی ارادتمندتان آن چراغ هدایت و کشتی نجات است که به فرازهایی از این منشور جاودان اشاره می‌شود.
۱-  احیای سیره نبوی و اصلاح امور جامعه از طریق اصل امر به معروف و نهی از منکر.
۲-  رسمیت بخشیدن به گفت‌وگو و مذاکره با دشمن به منظور جلوگیری از گسترش دامنه جنگ و خون‌ریزی. 
۳-  حرکت بر محور آموزه‌های وحیانی قران مبنی بر اصل نفی ظلم و ظلم‌پذیری و  پرهیز از هرگونه عافیت‌طلبی. 
۴-  افشای چهره دشمن و آگاه کردن مردم از نقشه‌های شوم او.
۵-  ارزش بخشیدن به عنصر آزادی و حریت به عنوان جوهر و حقیقت انسانی.
۶-  تقدم دیگران بر خود و خانواده در بهره‌مندی از مواهب دنیوی.
۷-  عفو و گذشت از خطاها و فرصت دادن به خطاکاران برای جبران.
۸-  نمایش مروت، مودّت، غیرت و فرزانگی در نظر و عمل در قامت یک اصل انسانی.
۹-  پایبندی به حدود الهی در هر شرایطی به عنوان یک راهبرد اسلامی.
۱۰-  تصمیم‌گیری بر اساس اصل مشورت و توکل و قاطعیت در عمل. 
۱۱-  بسیج منابع و امکانات و استفاده از همه ظرفیت‌های مادی و معنوی در دست‌یابی به هدف.
۱۲-  فرهنگ‌سازی و تبیین حقیقت دین در متن زندگی و تلاش برای تجلی شرافت و کرامت انسانی.
۱۳-  مراقبت از دستاوردهای نهضت و خرافه‌زدایی از رفتارهای هنجارشکنانه. 
آری آنان که رفتند کاری حسینی کردند و آنان که ماندند؛ باید کاری زینبی کنند و گرنه یزیدیند. کربلا در کربلا می‌ماند اگر زینب نبود/ سِرّ نی در نینوا می‌ماند اگر زینب نبود.»

انتهای پیام

منبع: ایسنا / دین و زندگی

درباره

بدون دیدگاه

ارسال دیدگاه

اجرا شده توسط: همیار وردپرس