روضه‌خوانی به سبک تاریخی در ابرکوه

روضه‌خوانی به سبک تاریخی در ابرکوه


روضه‌خوانی سنتی بافت تاریخی ابرکوه در خانه تاریخی موسوی واقع در مجموعه‌ی پردیسان ابرکوه با حضور مسئولان این شهرستان احیا شد.

به گزارش ایسنا، هم‌زمان با آغاز ایام سوگواری امام حسین (ع) و شهدای کربلا، مراسم روضه‌خوانی سنتی در بافت تاریخی شهرستان ابرکوه احیا شد.

این آیین به همت مدیریت بخش خصوصی مجموعه پردیسان و خانه تاریخی آقازاده ابرکوه در خانه تاریخی موسوی (خانه حاج میرزا حسین آقا) با سخنرانی علما از جمله آیت‌الله «ابوالقاسم علیدوست» استاد حوزه، نویسنده و محقق اسلامی به مدت سه روز برگزار شد.

در این مراسم روضه‌خوانی که به‌منظور احیا کردن سنت‌های عزاداری گذشته، فعال و پویا کردن بافت تاریخی و توسعه گردشگری برگزار شد، تمام سنت‌های روضه‌خوانی قدیم اجرا شد.

عزاداری ماه محرم در ابرکوه از دیرباز با برگزاری آیین‌ها و آداب خاصی همراه بوده اما  اغلب آن‌ها در سراسر کشور کم‌نظیر بوده و آن را به یک عزاداری منحصربه‌فرد تبدیل کرده است. مراسم‌ پوش‌زنی، روضه‌خوانی، پامنبری، چاووشی‌خوانی، شیپور جمع، سینه‌زنی و زنجیرزنی از جمله آداب عزاداری مردم ابرکوه در ماه محرم بوده است.

قبل از شروع ماه محرم، خبر فرا رسیدن این ماه با برپایی یک آیین کهن به نام «پوش زنی» به همگان اعلام می‌شده است. در این آیین، بزرگ‌ترین پوش‌ها در خانه نائب زینلی محله گل‌کاران و خانه قیومی‌ها در محله درب قلعه، همراه با چاووشی خوانی برافراشته و برای روضه‌خوانی آماده می‌شد. پنج روز قبل از شروع ماه عزای سالار شهیدان، مجالس روضه‌خوانی با حضور روحانیونی از یزد و وعاظ مشهور همین شهر در نقاط مختلف برپا می‌شد.

 آیین «پامنبری» یکی از رسومی بود که در همین مجالس روضه انجام می‌شد، بدین ترتیب که در حد فاصله حضور دو روحانی روی منبر، افرادی که غالباً با روضه‌خوانی آشنا بودند، همراه با روضه‌خوانی دست بر زانوهای خود می‌زدند. میزبان روضه با چای از عزاداران پذیرایی می‌کرد. از شب ششم ماه محرم هیئت رسماً شکل می‌گرفت و دسته‌های مختلف عزاداری به مجالس روضه وارد می‌شدند لذا عزاداران اشتیاق بیشتری برای حضور داشتند و مجالس شلوغ‌تر از همیشه می‌شد.

همین که هیئت‌ها وارد مجالس روضه می‌شدند، نوای طبل آنان به «طبل مجلسی» تغییر و در این حین روضه‌خوان به احترام هیئت روضه را متوقف می‌کرد و حدود 30 دقیقه زنجیرزنان همراه با موسیقی خاص طبل، خالصانه زنجیر می‌زدند. با بلند شدن صدای چاووشی‌خوان، موسیقی طبل‌ها قطع می‌شد و زنجیرزنان به اندازه خواندن چند بیت توسط چاووشی‌خوان استراحت کوتاهی می‌کردند و مجدداً با نواختن طبل، زنجیر زدن نیز آغاز می‌شد .

 پس از 30 دقیقه عزاداری توسط هیئت، زنجیرزنان زنجیرها را کنار گذاشته و به هیئت سینه‌زنی می‌پیوستند و در خاتمه نیز وقتی هیئت از محل روضه خارج می‌شد دوباره روضه‌خوان به کار خود ادامه می‌داد.
انتهای پیام

منبع: ایسنا / دین و زندگی

درباره

بدون دیدگاه

ارسال دیدگاه

اجرا شده توسط: همیار وردپرس