در سوگ استادی که چهره اسلام معتدل برگرفته از آموزه‌های ناب محمدی را احیا کرد

در سوگ استادی که چهره اسلام معتدل برگرفته از آموزه‌های ناب محمدی را احیا کرد



محمدحسن دریایی پژوهشگر ارشد مسائل بین‌الملل و از شاگردان دکتر احمد احمدی در یادداشتی یاد و خاطره وی را گرامی‌ داشت.

به گزارش ایسنا، متن این یادداشت به شرح زیر است:

“قد افلح المومنون. همانا مومنان رستگار شدند.

در شامگاه بیست و سومین روز ماه مبارک رمضان بعد از اینکه استاد بزرگوار دکتر احمدی در هشتاد و ‌پنجمین سال زندگی گهربار خود در مهمانی ضیافت الهی به سر می‌برد و مراسم احیا و شب قدر را به جا آورده بود، با دلی آرام و سبکبار برای همیشه به دیدار معبود خویش شتافت. خوشا به سعادت ایشان که هم خدایی زیست و هم خدایی به دیدار حق شتافت.

مردی از جنس مولای متقیان علی (ع) که با همه وجود تعالیم والای اسلامی و بویژه نهج البلاغه را درک کرده بود و اجرا می‌کرد وتنها دارایی‌اش‌ تنهایی و بریدن از هوای نفس بود. ترکیب عرفان و فلسفه با پشتوانه تحصیلات عالی و تحقیقات عمیق حوزه و دانشگاه، از ایشان دانشمندی فرزانه و شخصیتی بی نظیر ساخته بود که دیگر بعید می‌دانم‌ روزگار همانندش را بزودی ببیند. ساده زیستی علی‌وار ایشان نه یک شعار، بلکه اجرای عملی، دقیق و مبتنی بر  باور سیره امام اول شیعیان بود که چون بی ریا و خالصانه بود، زبانزد خاص و عام شد. شخصیتی متبلور به اخلاق الهی، اما از جنس مردم مستضعف، متقی و قانع ایران که همه عمر خود را وقف خدمت به ارتقای فرهنگ و ارزش‌های والای این مرزوبوم کرد و در طوفان‌های سهمگین روزگار در پنج دهه گذشته، همواره در کنار مردم‌ ایستاد و یار و یاور آنها در طغیان ناملایمات بود.

متفکر و فیلسوف بزرگی که علاوه بر شهرت جهانی، به دلیل تسلط فوق‌العاده بر مبانی فلسفه، مورد احترام گسترده بسیاری از فلاسفه و اندیشمندان غربی، شرقی و عربی بود و سخنرانی‌ها و مقالات ایشان در دانشگاه‌های معروف دنیا، چهره اسلام معتدل بر گرفته از آموزه‌های ناب محمدی را احیا کرد، آن‌هم در زمانی که اسلام‌ستیزی پروژه‌ای چند میلیارد دلاری شده بود و مسلمان‌نماهای کوته‌بین و قشری‌نگر آب به آسیاب دشمن برای خشکاندن ریشه اسلام و فرهنگ‌والای ایران می‌ریختند.

زمان زیادی لازم است تا ابعاد خدمات پنهان این فیلسوف بزرگ به اسلام و ‌تفکر ناب علی (ع) روشن شود. در بعد داخلی استاد فرزانه و فیلسوف شهیر دکتر احمدی را عمدتا به واسطه سالیان متمادی عضویت موثر در شورای عالی انقلاب فرهنگی و تاسیس و مدیریت سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی و راه‌اندازی مراکز متعدد عالی دانشگاهی می‌شناسند. قطعا خدمات ایشان در این زمینه‌ها برای اهل علم و فرهنگ و دلسوزان این آب و خاک تا ابد فراموش نخواهد شد. علاوه بر این تلاش‌های مجدانه و خدمات موثر این‌ دانشمند و فیلسوف برجسته به ارتقای فرهنگ ایرانی اسلامی و بالاخص گسترش فرهنگ و ادبیات فارسی در اقصی نقاط دنیا هرگز از خاطر فارسی‌دوستان و فارسی‌زبانان سراسر دنیا محو نخواهد شد. 

تعمیق مطالعات علمی در همه ابعاد مرتبط با علوم انسانی و ترویج گسترش اندیشه‌های ناب اجتماعی سیاسی برگرفته از فرهنگ بومی ایران‌که با انتشار بیش از هزار و صد عنوان کتاب نفیس علمی تخصصی تحت مدیریت ایشان صورت گرفت، برای همیشه بعنوان یادگار ماندنی این فیلسوف بزرگ‌ایرانی در تاریخ علم و معرفت ایران تلالو خواهد کرد.

آنچه استاد فرزانه دکتر احمدی از خود به جا گذاشت، خودباوری ملی در عرصه تولید مدون علم و فرهنگ‌ بر اساس استانداردهای بین‌المللی و مبانی و شاخص‌های بومی‌گرایی در علوم انسانی مطابق با فرهنگ والای ایرانی اسلامی است که نقطه عطفی در تاریخ فرهنگ‌این ملت بزرگ محسوب خواهد شد.

استاد بزرگوار دکتر احمدی یار وفادار امام و رهبری بود و در عرصه سیاست هم با رفتارهای ‌مبتنی بر آموزه‌های دینی منبعث از نصایح مولای متقیان، شاخص‌های رفتار سیاسی را به نحو بسیار چشمگیری ارتقا داد. مواضع اصولی، صداقت و صراحت لهجه ایشان‌ در برخورد با تحولات، از ایشان شخصیتی فراجناحی ساخت که در همه حال به عنوان یار و غمخوار مردم و حامی آنها مورد احترام وصف‌ناپذیر همه جریانات سیاسی بود.

دکتر احمدی گوهر نابی بود که بسیاری از ابعاد عمر گرانبهایشان ناشناخته خواهد ماند. عارف بزرگی که از محضر اساتید بنام چون مرحوم علامه طباطبائی بهره‌ها برده بود و محرم رازهای ناگفته‌ای بود که تبلور آن در زندگی ساده و پرثمر سرشار از عشق به خدمت به خلق خدا بود. کارهای خیریه و عام‌المنفعه بی شمار ایشان به صورت گمنام  انجام می‌شد تا آن هم اجرای عملی سیره علی (ع) باشد. شاید همین مراقبت‌ها سبب شد که مقارن با شهادت مولا ایشان هم به دیار حق بشتابد.

به عنوان یکی از کوچکترین شاگردان این استاد بزرگوار، چنان عظمت و وقاری در اندیشه و رفتار دکتر احمدی می‌دیدم که برخی اوقات تصور می‌کردم زمین با همه عظمتش، تاب‌ وقارش‌ را نمی‌آورد و درهم‌ خواهد شکست. اکنون هرچند با چشمی خونبار در سوگ از دست دادن استاد نشسته‌ام، اما مطمئن هستم که ایشان در عالم دیگر در بالاترین درجات با ائمه و اولیاءالله محشور هستند.

خوشا آنانکه الله یارشان بحمد و قل هو الله کارشان بی. خوشا آنان که دائم در نمازند  بهشت جاودان بازارشان بی”.

انتهای پیام

منبع: ایسنا / دین و زندگی

درباره

بدون دیدگاه

ارسال دیدگاه

اجرا شده توسط: همیار وردپرس